A keni dëgjuar ndonjëherë për një zog që shkon vetë tek insektet për të kërkuar shërim? Mund të duket si një tregim imagjinar, por natyra është plot me të vërteta që na lënë pa fjalë. Një nga shembujt më mahnitës të kësaj urtësie natyrore është pikërisht korbi — një nga zogjtë më inteligjentë në botën shtazore, që, kur sëmuret, di saktësisht ku duhet të shkojë për t’u trajtuar: te milingonat.
Ky fenomen i rrallë quhet “vetëtrajtimi me milingona” ose “anting” në gjuhën angleze. Kur një korb ndjen se trupi i tij është i sulmuar nga parazitët, kërpudhat apo bakteret, ai nuk fluturon te ndonjë mjek veteriner, e as nuk pret ndonjë dorë të jashtme që ta ndihmojë. Në vend të kësaj, ai ulet pranë një foleje milingonash, zgjeron krahët dhe qëndron i palëvizshëm. Milingonat, të tërhequra nga ngrohtësia dhe era e trupit të tij, ngjiten mbi puplat e korbit dhe fillojnë të lëshojnë acid formik, një substancë natyrale me veti të fuqishme antibakteriale dhe antiparazitike.
Ky acid, që për shumicën e krijesave të vogla është një armë mbrojtëse, për korbin shndërrohet në ilaç. Ai pastron puplat nga parazitët, vret bakteret, dhe ndihmon në shërimin e plagëve të vogla ose infeksioneve të lëkurës. Zogjtë jo vetëm që nuk largohen nga kjo “sulm” i milingonave — ata e kërkojnë vetë!
Kjo nuk është diçka që ndodh vetëm një herë rastësisht. Shkencëtarët kanë vëzhguar se shumë zogj, përfshirë korbat, sorrat, por edhe pëllumbat dhe rosat e egra, përdorin këtë teknikë të mençur për të ruajtur shëndetin e tyre. Madje disa zogj kapin milingona me sqep dhe i kalojnë nëpër pupla, si një furçë e gjallë që shpërndan acidin formik në të gjithë trupin.
E gjitha kjo është një dëshmi e jashtëzakonshme e inteligjencës natyrore që Allahu ka mbjellë në çdo krijesë. Nuk ka shkollë, nuk ka mjek, nuk ka teknologji. Ka vetëm instinkt të pastër, të programuar me urtësi të përsosur nga Krijuesi i gjithësisë. Çdo herë që shohim një korb që praktikon këtë ritual, ne shohim një leksion të gjallë se Zoti nuk e ka lënë asnjë krijesë pa udhëzim.
Kjo duhet të na bëjë të mendojmë. Në botën e sotme, njerëzit shpenzojnë miliarda për ilaçe, shërime, suplemente e metoda artificiale, por shpesh harrojnë se natyra mban brenda saj mjekime të pafundme. Po ashtu, harrojmë se Krijuesi ka vendosur rend, ligj dhe urtësi në çdo gjë — nga korbi që gjen milingonat, deri te milingonat që prodhojnë acidin formik.
Kur e lexojmë këtë ngjarje, si mund të mos kujtojmë fjalët e Kuranit fisnik: “Në krijimin e qiejve dhe të tokës, dhe në ndryshimin e natës dhe të ditës, ka shenja për ata që mendojnë.” (Ali Imran: 190)
A nuk është kjo një ftesë për reflektim? Një shenjë që forcon bindjen tonë se Allahu është i Gjithëdijshëm, i Gjithëurtë dhe i Mëshirshëm? Ai na mëson përmes shembujve të botës shtazore se jeta nuk mbahet vetëm me forcë, por me dituri, me instinkt, me udhëzim. Dhe mbi të gjitha, me besim tek Ai.
Herën tjetër kur të shohësh një korb, mos e shih vetëm si një zog të zakonshëm. Shihe si një mësues të vogël që na fton të vëzhgojmë natyrën, të marrim mësime dhe të forcojmë bindjen tonë se çdo gjë në këtë univers është krijuar me qëllim dhe urtësi.