Qeqa Krelani ka shpërthyer me një reagim të ashpër ndaj lojtarëve të kombëtares së Kosovës, pas humbjes 4-0 ndaj Zvicrës. Përmes një postimi të gjatë, ai ka vënë në shënjestër sidomos kapitenin e Kosovës, duke e krahasuar me angazhimin e tij në klubin e Napolit dhe performancën për përfaqësuesen.
Sipas Krelanit, është e papranueshme që një futbollist të luajë 38 ndeshje për klubin brenda një sezoni, shpesh pa u ankuar për dhimbje, ndërsa për Kosovën të aktivizohet rrallë e madje të lërë ndeshjet në gjysmë. Ai theksoi se kapiteni duhet të jetë gjithmonë i fundit që braktis fushën dhe se duhet të qëndrojë pranë ekipit edhe i lënduar.
“Me lujt për Kosovën nuk duhet licencë. Që ta ndjesh fanellën, nuk mjafton uniforma. Në kombëtare nuk futet menaxheri, lapsi, letra a kontrata. Prej Kosovës keni dalë, por për Kosovën s’po iu nin,” ka shkruar ai.
Krelani u ndal edhe te trajneri Franco Foda, duke e mbrojtur atë dhe duke e konsideruar trajnerin më të mirë në historinë e Kosovës:
“Nëse edhe ky trajner nuk bën, atëherë cili qenka i mirë për ju? Ai ka kualifikuar Austrinë në Kampionat Evropian. Problemi nuk është te trajneri, por te angazhimi juaj.”
Ai ka përmendur edhe rastet e lojtarëve si Granit Xhaka, që sipas tij nuk janë kursyer kurrë për Zvicrën, duke vënë në kontrast mungesën e përkushtimit të disa futbollistëve të Kosovës.
Në fund, Krelani ka kërkuar ndryshim në mentalitetin e lojtarëve të Kosovës, duke kujtuar fjalët e trajnerit të Gjermanisë pas një humbjeje të thellë:
“Ndoshta prej tash duhet të ftoj lojtarë më pak cilësor, por që japin gjithçka në fushë.”
Ky reagim i Qeqa Krelanit nuk është thjesht një kritikë emocionale pas një humbjeje të rëndë, por një pasqyrë e krizës së thellë të identitetit në përfaqësuesen e Kosovës. Problemi nuk qëndron vetëm te rezultati 4-0, por te fakti që lojtarët duken shpesh të shkëputur emocionalisht nga fanella që mbajnë veshur.
Në klubet e tyre ata japin maksimumin, pasi aty kontratat, paratë dhe presioni i pronarëve janë të pamëshirshëm. Ndërsa në Kosovë, ku duhet të flasë vetëm zemra dhe flamuri, shpesh shihet mungesë angazhimi dhe përkushtimi. Ky është një mesazh i hidhur për tifozët që kanë pritur me vite që përfaqësuesja të kthehet në një simbol krenarie.
Krelani prek një pikë shumë të ndjeshme: fanella e kombëtares nuk është një kontratë, por një ndjenjë. Nëse ajo nuk luhet me shpirt, atëherë asnjë trajner, sado i suksesshëm, nuk mund ta ndryshojë realitetin. Për këtë arsye, paralajmërimi i tij është më shumë se një kritikë – është një thirrje për reflektim, që kombëtarja të mos kthehet në një ekip pa identitet, por në një simbol të sakrificës dhe përkushtimit.