Ish-kryenegociatorja e Kosovës në dialogun me Serbinë, Edita Tahiri, ka kritikuar ashpër kryeministrin në detyrë, Albin Kurti, duke e akuzuar se mashtrimi i tij ka mbërritur deri në Shtetet e Bashkuara të Amerikës.
Sipas Tahirit, Kurti i ka prezantuar amerikanëve arsyet pse dialogu strategjik është pezulluar, duke shmangur përgjegjësinë për veprime që ajo i konsideron problematike. “Ai iu tregoi atyre pse e kanë pezulluar dialogun strategjik, duke i ikur fajit të vet që ishte sulmi ndaj Gjykatës Kushtetuese, bllokimi i shtetit si dhe detyrimi që ta shpall kuvendin e konstituuar në shkelje të Kushtetutës nga vartësi i tij, kryetari i kuvendit të pa konstituuar”, ka deklaruar Tahiri për Klankosova.tv.
Ajo thekson se Kurti nuk e ka shprehur në Kosovë të njëjtën qëllim që i ka thënë amerikanëve, duke kërkuar një mandat tjetër si kryeministër. “Kurti shkoi atje, kërkoi lëmosh politike, iu tha se e do edhe një mandat si kryeministër, ndërsa në Kosovë nuk e tha asnjëherë”, shton Tahiri.
Sipas ish-kryenegociatores, mashtrimi i Kurtit ndikon vetëm brenda partisë së tij, Lëvizja Vetëvendosje, dhe nuk ka ndikim tek rubikoni i Amerikës apo opozita në Kosovë.
Komentet e Edita Tahirit vijnë në një moment kur dialogu strategjik mes Kosovës dhe Shteteve të Bashkuara ka marrë një pauzë të dukshme. Ajo nënvizon një fenomen të zakonshëm në politikën kosovare: diferencën mes komunikimit të brendshëm dhe asaj që udhëheqësit shprehin në arenën ndërkombëtare.
Duke theksuar se Kurti nuk i ka shprehur këto qëllime brenda vendit, Tahiri nxit një diskutim të rëndësishëm mbi transparencën dhe përgjegjësinë politike. Analistët politikë mund të interpretojnë këtë si një paralajmërim se marrëdhëniet ndërkombëtare nuk mund të manipulohet në favor të interesave të ngushta partiake.
Ky rast gjithashtu pasqyron tensionin midis udhëheqësve dhe opozitës në vend, duke treguar se kritikat për mënyrën e qeverisjes nuk janë vetëm brenda skenës politike vendore, por edhe në raport me partnerët ndërkombëtarë.
Në përfundim, deklaratat e Tahirit rikthejnë në fokus nevojën për përgjegjësi më të madhe politike dhe komunikim transparent, duke treguar se reputacioni ndërkombëtar nuk mund të menaxhohet vetëm me retorikë politike.