Gjykata Supreme e Kosovës ka pranuar si të bazuar ankesën e Partisë Demokratike të Kosovës (PDK), duke ndryshuar vendimin e Panelit Zgjedhor për Ankesa dhe Parashtresa (PZAP) të datës 23 shtator 2025. Me këtë vendim, është refuzuar si e pathemeltë edhe ankesa e Lëvizjes Vetëvendosje (LVV), e ushtruar më 20 shtator 2025.
Çështja lidhet me një deklaratë të kandidatit të PDK-së për kryetar të Skenderajt, Sami Lushtaku, i cili gjatë një tubimi elektoral më 19 shtator 2025 kishte thënë: “Qeveri më të poshtër, qeveri ma mashtruese, qeveri më antikombëtare nuk besoj që ka me pas Kosova”.
PZAP, pas shqyrtimit të provave, kishte vlerësuar se kjo deklaratë përbënte gjuhë denigruese dhe fyese, e ndaluar nga neni 34 i Ligjit për Zgjedhjet e Përgjithshme. Për këtë arsye, më 23 shtator PZAP kishte aprovuar ankesën e LVV-së kundër PDK-së.
Mirëpo, Gjykata Supreme ka vlerësuar ndryshe, duke theksuar se PZAP nuk kishte konstatuar saktë gjendjen faktike dhe nuk kishte zbatuar drejtë ligjin. Sipas Supremes, nga provat e paraqitura nuk rezulton se kemi të bëjmë me shkelje të Kodit të Mirësjelljes për subjektet politike. Për rrjedhojë, ankesa e PDK-së u pranua, ndërsa vendimi i PZAP-it u ndryshua.
Ky vendim i Supremes i hap rrugë PDK-së të vijojë fushatën pa pasoja ligjore nga rasti, ndërkohë që hedh poshtë pretendimet e LVV-së për shkelje të ligjit zgjedhor.
Ky rast reflekton tensionin e lartë politik në prag të zgjedhjeve dhe vështirësinë e institucioneve për të balancuar lirinë e shprehjes me nevojën për një gjuhë të matur në fushata. Në thelb, vendimi i Gjykatës Supreme konfirmon se përdorimi i gjuhës së ashpër politike, edhe pse mund të shihet si fyes, nuk përbën domosdoshmërisht shkelje të ligjit zgjedhor.
Për Lëvizjen Vetëvendosje, ky vendim është një humbje në betejën ligjore, pasi synonte të kufizonte retorikën e PDK-së gjatë fushatës. Ndërsa për PDK-në, vendimi përbën një fitore politike dhe juridike, duke i lejuar kandidatët e saj të vijojnë me diskursin e deritanishëm.
Megjithatë, ky precedent mund të nxisë debate të reja mbi standardet e komunikimit politik në Kosovë. Në një demokraci të brishtë, tolerimi i gjuhës së ashpër mund të shihet si pjesë e lirisë së shprehjes, por gjithashtu rrezikon të përshkallëzojë polarizimin politik dhe tensionet shoqërore. Sfida e institucioneve mbetet të krijojnë një balancë ku respekti dhe konkurrenca politike të ecin paralelisht.