Presidenti i Turqisë, Recep Tayyip Erdogan, ka deklaruar se ndikimi i Shteteve të Bashkuara mbi Izraelin është faktori vendimtar për të realizuar një armëpushim të përkohshëm në Rripin e Gazës. Në një intervistë për agjencinë shtetërore “Anadolu”, Erdogan nënvizoi rolin kyç të presidentit amerikan Donald Trump në këtë iniciativë.
“Faleminderit iniciativave të presidentit Trump, një plan për një armëpushim të përkohshëm prej 60 ditësh është aktualisht në tryezën e diskutimeve”, tha ai.
Sipas tij, pa presion të fortë nga Perëndimi, e veçanërisht nga Uashingtoni, Izraeli nuk do të ndalet. Erdogan theksoi se aktualisht Hamasi ka treguar gatishmëri për marrëveshje, por “mungesa e respektimit të armëpushimit nga Izraeli ka penguar rikthimin e qetësisë”.
Ai foli edhe për rëndësinë e krijimit të një “platforme të fortë negociatash”, ku të përfshihen garanci ndërkombëtare për respektimin e armëpushimit.
“Dritarja e mundësisë që u hap pas marrëveshjes së përkohshme mes Iranit dhe Izraelit duhet të shfrytëzohet me urgjencë. Nuk guxojmë të lejojmë përsëritjen e shkeljeve nga ana e Izraelit”, shtoi Erdogan.

Deklarata e Erdoganit është një mesazh i qartë diplomatik që synon dy drejtime njëkohësisht: nga njëra anë vlerëson iniciativën e presidentit Trump, duke krijuar një raport të favorshëm me Uashingtonin, dhe nga ana tjetër rrit presionin ndaj Izraelit duke e portretizuar si palën që sistematikisht thyen marrëveshjet.
Ky pozicionim strategjik i Turqisë vjen pas muajsh heshtjeje relative, dhe duket si një përpjekje për të rimarrë rolin udhëheqës në çështjen palestineze. Erdogan po tenton të vendoset si ndërmjetësuesi legjitim mes aktorëve arabë dhe fuqive perëndimore.
Fakti që ai përmend drejtpërdrejt emrin e Trump dhe jo të administratës në përgjithësi, është gjithashtu domethënës. Kjo mund të jetë një sinjal politik për afrimin me administratën aktuale në SHBA, sidomos në një moment kur aleatët tradicionalë të Turqisë në rajon janë të përçarë për Gazën.
Erdogan gjithashtu e vendos Hamasin në pozicionin e “palës së gatshme për zgjidhje”, duke lënë të kuptohet se problemi kryesor nuk është më tek grupi palestinez, por tek vullneti i Izraelit për respektimin e çdo marrëveshjeje – një narrativë që synon të ndryshojë mënyrën si komuniteti ndërkombëtar e sheh konfliktin.
