Skenderaj, 10 korrik 2025 –
Sami Lushtaku ka konfirmuar rikthimin e tij në politikën lokale, duke zyrtarizuar kandidaturën për kryetar të Komunës së Skenderajt në zgjedhjet e 12 tetorit. Ai do të jetë kandidati zyrtar i Partisë Demokratike të Kosovës (PDK), pas mbështetjes që mori nga dega e partisë në këtë komunë.
Përmes një postimi në Facebook, Lushtaku tha se vendimi për t’u rikthyer është një përgjigje ndaj besimit të qytetarëve dhe degës së partisë, si dhe një qëndrim personal ndaj padrejtësive që, sipas tij, i janë bërë gjatë viteve të fundit.
“Ky vendim i imi erdhi si përgjigje ndaj besimit tuaj të vazhdueshëm ndaj meje në çdo palë zgjedhje, prej që jam futur në politikë. Kandidatura ime vjen edhe si rezultat i padrejtësive ndaj meje në të kaluarën, përfshirë mbajtjen e 4 vite e gjysmë burgim gjatë viteve 2013-2017, proces nga i cili në fund jam shpallur i pafajshëm”, shkroi ai.
Lushtaku gjithashtu përmendi ndalimin e kandidimit në vitin 2021 nga KQZ, të cilin e cilësoi si rezultat të “presioneve politike nga eksponentë të pushtetit aktual i cili tashmë është në shkuarje”.
Që nga zgjedhjet e vitit 2021, Komuna e Skenderajt është drejtuar nga Fadil Nura, po ashtu pjesë e PDK-së, i cili mori drejtimin pas pamundësisë së Lushtakut për të kandiduar për shkak të një akuze nga Gjykata Speciale.
Sami Lushtaku ka një histori të gjatë në krye të kësaj komune. Ai u zgjodh për herë të parë si kryetar në vitin 2007, dhe më pas fitoi sërish në zgjedhjet e vitit 2009 dhe 2013. Mandati i tij i fundit u ndërpre në vitin 2014, kur u arrestua, gjë që ndikoi në largimin e tij nga detyra.
Rikandidimi i tij rikthen edhe njëherë në qendër të vëmendjes rivalitetin politik në Skenderaj dhe gatishmërinë e PDK-së për ta mbajtur këtë bastion politik në duart e saj.
Rikthimi i Sami Lushtakut në garën për kryetar të Skenderajt është një zhvillim me simbolikë të fortë për PDK-në. Ai nuk përfaqëson vetëm një figurë me peshë historike brenda partisë, por edhe një rikthim të modelit të “drejtimit klasik” të kësaj komune. Lushtaku e pozicionon veten si viktimë e padrejtësive institucionale, duke u përpjekur të kthejë këtë narrativë në përparësi elektorale. Megjithatë, sfida e tij nuk është vetëm të fitojë votën, por edhe të bindë opinionin publik se është figurë e denjë për një kthim të fuqishëm në skenën lokale, në një kohë kur kërkesat për transparencë dhe drejtësi janë më të mëdha se kurrë.