Shumëkush sot e njeh Albert Ajnshtajnin si një nga mendjet më të ndritura të historisë, një simbol i gjeniut, i kuriozitetit shkencor dhe revolucionit në të menduar. Por pak dinë se në fillimet e tij, madje në ditët e para të jetës, prindërit e tij ishin të frikësuar se diçka nuk shkonte me të. Ajnshtajni lindi më 14 Mars 1879 në Ulm, Gjermani. Sipas disa tregimeve familjare, prindërit u tronditën kur e panë për herë të parë foshnjën e tyre, sepse koka e tij ishte më e madhe se zakonisht dhe kishte një formë të çuditshme.
Mjeku që e kontrolloi vogëlushin i qetësoi duke u thënë se nuk kishte arsye për alarm. Dhe vërtet, vetëm disa javë më vonë, koka e Albertit u formësua normalisht. Por kjo nuk ishte frika e vetme që familja kishte për të birin. Teksa rritej, Ajnshtajni nuk fliste. Deri në moshën katërvjeçare, ai nuk shqiptoi asnjë fjalë të vetme. Në atë kohë, kjo ishte diçka shumë e pazakontë dhe shqetësuese për prindërit e tij, të cilët filluan të dyshonin se djali i tyre mund të kishte një vonesë të rëndë në zhvillim.
Mirëpo, vogëlushi Ajnshtajn i la të gjithë me gojë hapur. Një mbrëmje, kur familja ishte mbledhur për darkë, ai i shikoi prindërit dhe foli qetë: “Supa është shumë e nxehtë.” E habitur, familja e pyeti pse nuk kishte folur më parë. Ai, me atë qetësi që e karakterizoi gjithë jetën, u përgjigj: “Sepse deri tani gjithçka ishte në rregull.”
Kjo histori e vogël tregon shumë për mënyrën unike të të menduarit që Ajnshtajni do të sillte në shkencë dhe botë. Përtej teorisë së relativitetit, çmimeve Nobel dhe shkrimeve që tronditën fizikën, ai ishte një njeri që e shihte botën ndryshe – që në fëmijëri. Ai preferonte të mendonte thellë dhe të fliste vetëm kur kishte diçka me të vërtetë për të thënë.
Në një nga fotografitë më të njohura familjare të Ajnshtajnit, ai shihet me motrën e tij të vogël, Maria, e cila për gjithë jetën e mbështeti dhe ruajti lidhjen e ngushtë familjare. Për shumëkënd, këto detaje janë një dëshmi se gjenitë nuk lindin gjithmonë “të përsosur” sipas standardeve të shoqërisë – shpesh, ata thyejnë pritshmëritë që në fillim.
Historia e hershme e Ajnshtajnit është një frymëzim edhe sot për prindërit që shqetësohen për zhvillimin e fëmijëve të tyre. Një fëmijë që mund të duket i mbyllur apo i heshtur, mund të mbajë brenda vetes një botë të tërë idesh që presin të dalin në dritë.