Ministrja në detyrë e Drejtësisë, Albulena Haxhiu, ka ngritur akuza të rënda ndaj gjyqtarit të Gjykatës Kushtetuese të Kosovës nga radhët e komunitetit serb, Radomir Laban.
Në një konferencë për media të dielën, Haxhiu deklaroi se ekzistojnë dyshime se Laban ka qenë bashkëpunëtor i Agjencisë së Inteligjencës së Serbisë (BIA) dhe ka pasur lidhje të afërta me Milan Radoiçiq, i cili është i kërkuar nga autoritetet kosovare për ngjarjen e Banjskës.
Sipas saj, Labani është arrestuar në vitin 2006 kur punonte në Doganën e Serbisë dhe ishte dënuar me gjashtë vite burg. Ministrja tha se ky moment dyshohet të ketë shënuar fillimin e lidhjeve të tij me BIA-n dhe më pas zhvendosjen e tij në Kosovë. Ajo shtoi se pavarësisht se Serbia ende mban aktiv urdhrin e arrestit për të, Labani vazhdon të ushtrojë funksionin e gjyqtarit në Kushtetuese, gjë që sipas saj mbetet e pashpjegueshme.
Haxhiu po ashtu akuzoi Labanin për përfitime të paligjshme në prona dhe punësime të familjarëve përmes lidhjeve me Radoiçiqin, duke shtuar se ai vazhdon të marrë të ardhura financiare nga Serbia.
Ministrja kërkoi që Prokuroria të nisë hetimet, ndërsa nëse ato kanë nisur tashmë, të njoftojë publikun për ecurinë e tyre. Ajo po ashtu u bëri thirrje institucioneve gjyqësore të shqyrtojnë shkarkimin e tij.
Presidentja Vjosa Osmani, disa ditë më parë, kishte tërhequr një kërkesë të saj drejtuar Kushtetueses pasi Laban ishte caktuar si gjyqtar raportues në një çështje me rëndësi. Osmani kishte deklaruar se raportet e institucioneve të sigurisë nga vitet 2018, 2021 dhe 2024 e konsideronin Labanin si kërcënim për sigurinë kombëtare dhe rendin kushtetues.
Deklaratat e ministres Haxhiu shënojnë një tension të ri mes institucioneve të Kosovës dhe përfaqësuesve të komunitetit serb brenda strukturave shtetërore. Akuza të tilla, kur lidhen me sigurinë kombëtare, e vendosin sistemin e drejtësisë para një prove serioze besueshmërie dhe transparence.
Nga njëra anë, nëse këto dyshime vërtetohen, rasti Laban mund të shërbejë si shembull për forcimin e filtrave të sigurisë në emërimet gjyqësore. Nga ana tjetër, një proces i tillë duhet të jetë i bazuar në prova të forta dhe procedura ligjore të rregullta, për të shmangur perceptimin e ndikimit politik në drejtësi.
Kjo situatë gjithashtu shtron pyetje mbi mekanizmat e verifikimit të figurës për zyrtarët e lartë, si dhe mbi nivelin e koordinimit ndërmjet institucioneve të sigurisë dhe atyre të drejtësisë. Për publikun, mënyra se si trajtohet ky rast do të jetë një tregues i qartë i gatishmërisë së shtetit për të mbrojtur rendin kushtetues dhe integritetin institucional.