Ministri i Punëve të Jashtme i Serbisë, Marko Gjuriq, ka deklaruar se Serbia ka përgatitur “befasi të reja” në lidhje me çështjen e Kosovës, të lidhura me fushatën e saj për tërheqjen e njohjeve ndërkombëtare. Ai tha se vendi i tij ka punuar për vite të tëra për të ndikuar në qëndrimin e një pjese të komunitetit ndërkombëtar ndaj Kosovës.
Në një intervistë për Radio Televizionin e Vojvodinës, Gjuriq komentoi edhe vendimin e administratës amerikane për të pezulluar dialogun strategjik me Kosovën. Sipas tij, ky është një sinjal i fortë se edhe partnerët kryesorë të Kosovës nuk po i mbështesin vendimet e kryeministrit Albin Kurti ndaj serbëve në veri.
“Ne kemi arritur në një situatë ku disa shtete që më parë e mbështetnin fuqishëm pavarësinë e Kosovës, tash po flasin hapur kundër asaj që po bën regjimi i Kurtit. Prandaj, pezullimi i dialogut strategjik nga Shtetet e Bashkuara është vendim me ndikim të madh në skenën politike në Prishtinë, sidomos në prag të zgjedhjeve lokale,” tha Gjuriq.
Ai përsëriti gjithashtu pretendimin se 28 shtete kanë tërhequr njohjen e pavarësisë së Kosovës gjatë 12 viteve të fundit, ndonëse ky pretendim është hedhur poshtë nga shumë vende.
Sa i përket Marrëveshjes së Ohrit, Gjuriq theksoi se pika që obligon Serbinë të mos e pengojë Kosovën për t’u anëtarësuar në organizata ndërkombëtare ka qenë “e papranueshme” që nga fillimi.
“Pranimi i Kosovës në OKB është absolutisht i papranueshëm për Serbinë. Presidenti Vuçiq e ka theksuar këtë disa herë, dhe unë e përsëris sot në mënyrë zyrtare,” u shpreh ai.
Deklaratat e Marko Gjuriqit janë pjesë e një narrative të kahershme të politikës së Beogradit, që synon ta sfidojë pavarësinë e Kosovës në skenën ndërkombëtare. Duke folur për “befasi” të reja, Gjuriq synon të krijojë përshtypjen e një dinamike aktive në fushatën e Serbisë për të ndikuar tek njohjet e Kosovës, ndonëse deri tani mungojnë prova konkrete për tërheqjen e njohjeve nga një numër i madh shtetesh.
Ajo që bie në sy është shfrytëzimi i vendimit të Shteteve të Bashkuara për pezullimin e dialogut strategjik me Kosovën. Për Beogradin, ky është një rast i volitshëm për ta paraqitur si dëshmi se edhe aleatët e ngushtë të Kosovës nuk janë dakord me politikat e Qeverisë Kurti. Megjithatë, ky pezullim nuk nënkupton ndryshim të qëndrimit amerikan për statusin e Kosovës, por është një presion diplomatik i lidhur me zhvillimet e fundit politike dhe zgjedhore.
Sa i përket Marrëveshjes së Ohrit, qëndrimi i Serbisë është i qartë: ajo nuk është e gatshme të pranojë anëtarësimin e Kosovës në OKB apo në organizata të tjera ndërkombëtare, çka e bën procesin e normalizimit shumë të vështirë. Kjo tregon se edhe pas marrëveshjeve të arritura, hendeku mes dy palëve mbetet i thellë dhe çdo hap përpara shoqërohet me kundërshtime të ashpra politike.
Në këtë kontekst, deklaratat e Gjuriqit synojnë më shumë publikun e brendshëm serb dhe krijimin e një narrative të qëndrueshme se Serbia është duke fituar terren në arenën ndërkombëtare. Në realitet, procesi i dialogut dhe balanca e forcave diplomatike mbeten shumë më të ndërlikuara dhe të kushtëzuara nga faktorët globalë, jo vetëm nga fushatat e njëanshme të Beogradit.