Ish-ambasadorja e Kosovës në ShBA, Vlora Çitaku, ka reaguar me një deklaratë të fortë në lidhje me mënyrën se si institucionet aktuale po e trajtojnë përfaqësimin e Kosovës në forume ndërkombëtare, veçanërisht në Kombet e Bashkuara.
Përmes një postimi në rrjetet sociale, Çitaku ka kujtuar periudhën kur ajo dhe Teuta Sahatqiu drejtonin ambasadat e Kosovës në Washington dhe New York, duke theksuar se suksesi më i madh nuk ka qenë në fjalimet që kanë marrë duartrokitje, por në rezultatet konkrete që janë arritur me diplomaci të qetë dhe bashkëpunim me aleatët.
Ajo ka theksuar se gjatë asaj kohe, Kosova kishte arritur reduktimin e raportimeve të UNMIK-ut në Këshillin e Sigurimit nga katër në dy herë në vit, uljen e nivelit të përfaqësimit nga ai ministror në nivel ambasadorësh dhe krijimin e kushteve që raportimet publike të zvogëloheshin edhe më tej.
Sipas saj, këto arritje kanë qenë rezultat i një koordinimi të kujdesshëm diplomatik dhe i një pune të përditshme, jo i spektakleve politike.
“Prandaj, përpjekjet e institucioneve tona duhet të ishin të përqendruara në drejtim të uljes së vëmendjes mbi seancat e tilla, e jo në shndërrimin e tyre në spektakle të pakëndshme dhe panevojshme,” ka shkruar Çitaku.
Ajo ka shtuar se raporti i UNMIK-ut ende nuk e njeh Kosovën si shtet dhe e paraqet vendin si “zonë konflikti aktiv”, ndaj çdo veprim diplomatik duhet të ketë si synim reduktimin e këtij diskursi.
Në fund, ish-ambasadorja ka dhënë një mesazh të qartë për klasën politike aktuale, duke thënë:
“Kasta aktuale politike le të gjejë forume të tjera për ta ushqyer nevojën për vëmendje dhe protagonizëm. Diplomacia nuk bëhet kështu.”
Deklarata e saj është pritur me interes të madh në opinionin publik, duke hapur debat për mënyrën se si Kosova po e menaxhon përfaqësimin në OKB dhe forumet ndërkombëtare në përgjithësi.

Deklarata e Vlorës Çitaku shënon një kthjellim të rëndësishëm në debatin për diplomacinë e Kosovës. Ajo kujton se politika e jashtme nuk matet me numrin e duartrokitjeve apo me pamjet televizive, por me rezultatet konkrete që përmirësojnë pozicionin ndërkombëtar të vendit.
Në thelb, mesazhi i saj është kritik ndaj tendencës për ta kthyer diplomacinë në arenë politike të brendshme, ku çdo deklaratë bëhet për konsum publik. Ajo nënvizon se fuqia diplomatike e një vendi të vogël si Kosova qëndron në mençurinë dhe durimin për të ulur tensionin, jo për ta rritur.
Kjo deklaratë mund të interpretohet si një thirrje për rikthim te profesionalizmi diplomatik, koordinimi me aleatët dhe ndërtimi i një reputacioni serioz në arenën ndërkombëtare. Në një kohë kur imazhi i Kosovës në OKB mbetet delikat, zëri i një diplomateje me përvojë si Çitaku vjen si kujtesë se “lavdia” në diplomaci nuk matet me zhurmë, por me rezultate të qëndrueshme.
