Ish-diplomati amerikan Christopher Hill, gjatë dëshmisë së tij në Hagë, ka folur për përvojën që kishte me përfaqësuesit serbë dhe shqiptarë të Kosovës në periudhën e luftës. Ai pranoi se bashkëpunimi me palën shqiptare ishte i ndërlikuar, pasi në atë kohë mungonin figura që mund të flisnin me autoritet në emër të të gjithëve.
“Në atë periudhë, ishte një sfidë e madhe të gjeje njerëz që mund të flisnin me autoritet. Nuk mungonin mendimet, por mungonin figurat që përfaqësonin me peshë dhe besueshmëri gjithë palën shqiptare”, tha Hill, sipas Betimi për Drejtësi.
Hill theksoi se një nga personat që kishte një rol udhëheqës, ndonëse joformal, ishte Ibrahim Rugova, atëherë kryetar i Lidhjes Demokratike të Kosovës (LDK). Sipas tij, Rugova kishte ndikim moral dhe politik, por përfaqësimi institucional i Kosovës ende nuk kishte arritur një formë të qartë në atë periudhë.
Nga pala serbe, Hill tha se ka bashkëpunuar kryesisht me Sllobodan Millosheviqin dhe ekipin e tij të ngushtë, ku përfshiheshin edhe ish-ministri i Punëve të Jashtme dhe ish-kryeministri Millutineviq. Ai shtoi se, ndryshe nga pala shqiptare, struktura e vendimmarrjes serbe ishte shumë më e qartë, pasi gjithçka përqendrohej tek Millosheviqi.
“Nëse doje të arrije një vendim, mjaftonte të flisje me Millosheviqin. Ndërsa me Rugovën, mund të ndodhte që diskutimi të mos përkthehej në vendim, për shkak të mendimeve të ndryshme brenda palës shqiptare,” shtoi ai.
deklarata të Hillit hedhin dritë mbi sfidat që diplomacia ndërkombëtare përballej gjatë përpjekjeve për paqe në Kosovë, në një kohë kur përfaqësimi politik ishte ende në zhvillim.

Deklaratat e Christopher Hill rikujtojnë një periudhë të ndërlikuar të historisë së Kosovës, ku përfaqësimi politik ishte i fragmentuar dhe ende në formim. Fjalët e tij nënvizojnë se mungesa e një strukture të unifikuar shqiptare krijonte pengesa në negociatat ndërkombëtare.
Megjithatë, figura e Ibrahim Rugovës mbetet thelbësore në ndërtimin e imazhit paqësor të Kosovës. Ndërsa pala serbe kishte një strukturë të centralizuar nën Millosheviqin, pala shqiptare kërkonte ende rrugën e përbashkët drejt përfaqësimit dhe shtetformimit.
