Një deklaratë e fuqishme ka tronditur sallën e Bundestagut gjerman gjatë një seance të posaçme që u mbajt për të shënuar 30-vjetorin e Masakrës së Srebrenicës – një nga faqet më të zeza të historisë moderne europiane. Në korrik të vitit 1995, forcat serbe vranë mbi 8,000 burra dhe djem boshnjakë, duke lënë një plagë të pashërueshme për familjet dhe brezat që pasuan. Sot, dekada më vonë, Gjermania kujton viktimat dhe nderon të mbijetuarit e asaj tragjedie që ende rëndon ndërgjegjen e botës.
Në sallën e Parlamentit gjerman ishin të pranishëm dy të mbijetuar të Masakrës së Srebrenicës, si dhe ambasadorët e Bosnjës dhe Kosovës në Berlin. Ndërsa fjalimet përkujtuese pasonin njëra-tjetrën, një moment i papritur ndezi diskutimin: një deputet gjerman, me fjalë të qarta dhe pa asnjë ekuivok, deklaroi se Serbia nuk kreu vetëm gjenocid në Bosnjë, por edhe në Kosovë.
Deklarata e tij bëri që salla të pushtohej nga një heshtje domethënëse. Për shumë shqiptarë të Kosovës, këto fjalë janë një njohje e vonuar por e rëndësishme e vuajtjeve të popullit gjatë viteve të luftës. Shumë historianë, aktivistë dhe organizata të të drejtave të njeriut kanë folur ndër vite për krimet e luftës dhe spastrimet etnike të kryera në Kosovë nga regjimi serb, por shpesh kjo çështje ka mbetur nën hijen e Srebrenicës në diskursin ndërkombëtar.
Deputeti gjerman theksoi se nuk mund të ketë pajtim dhe paqe të qëndrueshme në Ballkan pa drejtësi dhe pa emërtimin e plotë të së vërtetës historike. Ai kërkoi që Serbia të përballet me të kaluarën e saj, jo vetëm për Bosnjën, por edhe për Kosovën, ku mijëra civilë shqiptarë u vranë, dhjetëra mijëra gra u dhunuan dhe qindra mijëra njerëz u dëbuan nga shtëpitë e tyre gjatë luftës së viteve 1998-1999.
Ambasadorët e Bosnjës dhe Kosovës e mirëpritën këtë qëndrim, duke theksuar se drejtësia vonon, por nuk mund të mungojë, dhe se ky është një hap i rëndësishëm drejt njohjes ndërkombëtare të vuajtjeve që kanë përjetuar popujt e Ballkanit gjatë shpërbërjes së ish-Jugosllavisë.
Seanca speciale e Bundestagut shërbeu jo vetëm për të kujtuar viktimat e Srebrenicës, por edhe për të rihapur një kapitull të vështirë për të gjithë rajonin. Mes lotësh dhe kujtimesh, u rikujtua edhe një herë se historia nuk duhet të harrohet, sepse vetëm duke e pranuar të kaluarën mund të ndërtohet një e ardhme më paqësore.
Kjo deklaratë pritet të shkaktojë reagime në Beograd, por gjithashtu mund të nxisë diskutime të reja në arenën ndërkombëtare për të ndihmuar drejtësinë të ecë përpara dhe të sjellë qetësi për familjet që ende presin përgjigje dhe përgjegjësi.