Kryeministri i Kosovës, Albin Kurti, ka paralajmëruar një investim të madh në Forcën e Sigurisë së Kosovës (FSK), duke përmendur një shifër deri në 1 miliard euro për modernizimin e ushtrisë dhe rritjen e kapaciteteve mbrojtëse. Deklarata e tij për bashkëpunim të ngushtë me Ushtrinë e Shqipërisë ka ngjallur reagime të forta në Serbi.
Milosh Vuçeviç, kreu i Partisë Progresive Serbe (SNS) dhe një nga këshilltarët kryesorë të presidentit Aleksandër Vuçiç për çështjet rajonale, e cilësoi planin e Kurtit si një “kërcënim të drejtpërdrejtë për Serbinë” dhe një hap drejt krijimit të asaj që ai e quajti “Shqipëria e Madhe”.
Sipas Vuçeviç, lidhja e aleancave ushtarake mes Kosovës dhe Shqipërisë përkujton tensionet e viteve ’90. Ai shtoi se një qasje e tillë, sipas tij, përfaqëson një politikë armiqësore kundër popullit serb dhe shkel hapur Rezolutën 1244 të Këshillit të Sigurimit të OKB-së, ku përcaktohet se KFOR-i është forca e vetme e autorizuar ushtarake në Kosovë.
“Bashkësia ndërkombëtare po hesht sërish, ndërsa Kurti shpall një grup të ri lufte përballë syve të gjithë botës. Kjo është një përshkallëzim i rrezikshëm që rrezikon stabilitetin e rajonit,” shkroi Vuçeviç në platformën X.
Nga ana tjetër, qeveria e Kosovës thekson se qëllimi i investimeve është vetëm mbrojtës, duke forcuar partneritetin me NATO-n dhe vendet e rajonit për të garantuar sigurinë dhe stabilitetin.
Deklaratat e ndërsjella midis Prishtinës dhe Beogradit po thellojnë klimën e pasigurisë në Ballkan. Premtimi i Kurtit për një investim miliardësh në ushtri, i kombinuar me idenë e bashkëpunimit me Shqipërinë, synon të tregojë një vendosmëri të re të Kosovës për mbrojtjen e saj. Por për Serbinë, kjo shihet si kërcënim ekzistencial.
Narrativa e “Shqipërisë së Madhe” përdoret shpesh nga politikanët serbë për të legjitimuar qëndrimet e tyre ndaj Kosovës dhe për të nxitur frikën tek populli serb. Në realitet, bashkëpunimi ushtarak mes Kosovës dhe Shqipërisë ka qenë më shumë në kuadër stërvitor e simbolik, por në retorikën politike kthehet në argument të fuqishëm për tensione.
Kjo situatë reflekton një model të përsëritur në rajon: çdo hap i Kosovës për rritjen e kapaciteteve të saj shihet nga Serbia si provokim. Ndërkohë, mungesa e një reagimi të qartë dhe të balancuar nga bashkësia ndërkombëtare e lë hapësirën e lirë për interpretime të kundërta. Nëse procesi i dialogut nuk merr një formë më të fortë, rreziku i retorikave destabilizuese do të mbetet i lartë.