Prishtinë, 22 korrik 2025 – Në një takim me rëndësi të veçantë, përfaqësues të organizatave që mbrojnë të drejtat e personave me nevoja të veçanta u mblodhën së bashku me zyrtarë të Drejtorisë për Mirëqenie Sociale për të reflektuar mbi rrugëtimin e përbashkët dhe për të planifikuar hapat e ardhshëm drejt një Prishtine më gjithëpërfshirëse.
Takimi u vlerësua si thellësisht domethënës, ku përveç përmendjes së arritjeve të deritanishme, fokusi kryesor ishte te sfidat që vazhdojnë të qëndrojnë përpara – sfida që kërkojnë vullnet, vizion dhe bashkëpunim të sinqertë institucional dhe qytetar.
Mesazhi kryesor që doli nga ky takim ishte i qartë:
“Gjithëpërfshirja nuk matet me statistika, por me mënyrën si e respektojmë njëri-tjetrin dhe si ndërtojmë hapësira të përbashkëta.”
Zyrtarët lokalë theksuan se Prishtina që synohet të ndërtohet është një qytet që sheh dhe dëgjon të gjithë, pavarësisht aftësive të tyre, dhe që i jep zë çdo qytetari në mënyrë të barabartë.
Në fjalët përmbyllëse, theksi u vu mbi faktin se kjo nuk është vetëm një aspiratë, por një përgjegjësi që rrjedh nga ndërgjegjja qytetare dhe nga etika e kujdesit për njëri-tjetrin. Falënderimet u adresuan për të gjitha kontributet, idetë dhe bashkëpunimet që janë bërë dhe do të vazhdojnë në këtë drejtim.
Drejtoria për Mirëqenie Sociale dhe figura të përkushtuara si Adelina Sahiti, mbeten të përkushtuara që kjo rrugë të jetë jo vetëm institucionale, por edhe emocionale – një rrugë që kërkon durim, dashuri dhe angazhim të ndërsjellë.
Takimet e tilla nuk janë vetëm simbolike – ato janë busulla morale për një shoqëri që synon përparim të vërtetë. Kur gjithëpërfshirja shndërrohet nga slogan në veprim konkret, atëherë ndodh transformimi i shoqërisë. Sfida më e madhe në përfshirjen e personave me nevoja të veçanta nuk është vetëm në infrastrukturë, por në mentalitet. Prandaj, ndërhyrja duhet të jetë e dyfishtë: në sistem dhe në vetëdije. Në këtë aspekt, Prishtina ka dhënë sinjale pozitive, por rruga mbetet e gjatë. Kërkohet jo vetëm durim, por një kulturë e qëndrueshme e përfshirjes, ku askush nuk mbetet pas. Dhe kjo fillon pikërisht nga takime si ky – ku dëgjohet, respektohet dhe bashkëkrijohet.