Gazetari Berat Buzhala ka ngjallur debat pas një deklarate të bërë në një emision televiziv, ku tha se rreth 10 deri në 15 persona kanë qenë të përfshirë si autorë të vrasjeve të profilit të lartë në Kosovë. Sipas tij, këta individë kanë pasur lidhje të drejtpërdrejta me politikën, me krahun e luftës dhe me Partinë Demokratike të Kosovës (PDK).
“Këta 10-15 veta kanë qenë të lidhur me njerëz të politikës, me krahun e luftës dhe me PDK-në. Tribunali Special do të japë dritë për këto vrasje,” tha Buzhala, duke theksuar se zbardhja e tyre pritet të ndodhë nga Gjykata Speciale në Hagë.
Deklaratat e tij kanë hapur reagime të shumta, pasi Buzhala nuk përmendi numrin e saktë të vrasjeve të ndodhura dhe as emrat e personave të përfshirë. Kritikët e kanë cilësuar deklaratën si të paqartë, duke theksuar se, nëse posedon informacione të sakta, ai duhet t’i paraqesë ato te organet e drejtësisë dhe jo vetëm në studio televizive.
Për më tepër, disa kanë ngritur dyshime se një qasje e tillë mund të interpretohet si përpjekje për të krijuar sensacion, për të fituar vëmendje publike ose për qëllime të tjera financiare e politike.
Deklaratat e Buzhalës e rikthyen në qendër të vëmendjes një prej temave më të rënda të tranzicionit të Kosovës: vrasjet e pasluftës dhe autorët e tyre të lidhur me politikën. Megjithatë, mënyra se si u artikulua kjo deklaratë – pa përmendur emra, pa specifikuar viktimat dhe pa sjellë dëshmi konkrete – e lë hapësirë për dyshime dhe polemika.
Në një shoqëri ku shumë familje ende presin drejtësi për humbjet e tyre, deklarata të tilla mund të krijojnë shpresë se e vërteta është pranë, por në të njëjtën kohë rrezikojnë të ushqejnë zhgënjimin nëse nuk mbështeten me prova reale. Gjykata Speciale, për të cilën Buzhala tha se do të “japë dritë”, mbetet institucioni ku shpresat dhe skepticizmi ecin paralelisht.
Nga ana tjetër, është e drejtë të kërkohet që çdo figurë publike, sidomos gazetarë me ndikim, të mbajnë përgjegjësi për fjalët e tyre. Nëse vërtet ekzistojnë të dhëna të sakta për 10-15 autorë të vrasjeve politike, atëherë ato duhet të dokumentohen dhe të dorëzohen në organet kompetente. Në të kundërt, rreziku i manipulimit të opinionit është i madh dhe bie ndesh me etikën profesionale.
Në fund, kjo çështje mbetet një plagë e hapur për Kosovën, ku drejtësia ende nuk ka dhënë përgjigje të plota. Deklaratat e Buzhalës mund të shihen ose si një përpjekje për të mbajtur gjallë debatin, ose si një shembull i rrezikshëm i përdorimit të temave të ndjeshme për qëllime personale.