Pas vendimit të Mbretërisë së Bashkuar, Kanadaja dhe Australia të shpallin njohjen e shtetit palestinez, edhe vende të tjera janë duke u përgatitur të ndërmarrin hapa të ngjashëm, duke e bërë çështjen palestineze një temë qendrore të diplomacisë ndërkombëtare.
Presidenti francez Emmanuel Macron ka deklaruar më herët këtë vit se Franca do të njihte zyrtarisht Palestinën, duke u bërë udhëheqësi i parë i G7-ës që dha një zotim të tillë publik. Ky vendim pritet të ketë një ndikim të madh për shkak të rolit të Francës në Këshillin e Sigurimit të OKB-së.
Kanadaja, përmes kryeministrit Mark Carney, njoftoi sot vendimin për njohje, duke e quajtur atë pjesë të një përpjekjeje të koordinuar ndërkombëtare për të ruajtur mundësinë e një zgjidhjeje me dy shtete. Australia gjithashtu shpalli vendimin e saj, me kryeministrin Anthony Albanese që theksoi se ka marrë garanci nga Autoriteti Palestinez se njohja e Izraelit si shtet do të vazhdojë.
Ndërkohë, Portugalia bëri të ditur se këtë fundjavë do të shpallë zyrtarisht njohjen e Palestinës, duke ndryshuar qasjen e saj tradicionale ndaj këtij procesi. Zelanda e Re gjithashtu po shqyrton këtë mundësi, por kryeministri Christopher Luxon ka thënë se vendimi përfundimtar do të bëhet publik javën e ardhshme.
Sipas të dhënave të OKB-së, rreth tre të katërtat e 193 shteteve anëtare tashmë e kanë njohur Palestinën si shtet sovran. Megjithatë, pesha e vendeve të reja që po i bashkohen këtij procesi është e veçantë, pasi disa prej tyre janë anëtare të G7-ës dhe kanë ndikim të rëndësishëm në organizatat ndërkombëtare.
Ky zhvillim i fundit tregon një ndryshim të dukshëm në balancën diplomatike globale. Për shumë vite, njohja e Palestinës është parë si një hap i mbështetur kryesisht nga vende të botës në zhvillim ose nga blloqe të caktuara politike. Por tani, përfshirja e shteteve perëndimore dhe aleatëve të ngushtë të SHBA-së e transformon këtë çështje në një debat qendror në arenën ndërkombëtare.
Fakti që vende si Franca, Britania, Portugalia dhe ndoshta Zelanda e Re po i bashkohen këtij procesi, tregon se narrativa për status quo-në nuk është më e qëndrueshme. Mesazhi kryesor është se mungesa e progresit në procesin e paqes nuk mund të justifikohet pafundësisht dhe se bota po i kthen sytë drejt një zgjidhjeje më të drejtë e më gjithëpërfshirëse.
Nëse këto vendime materializohen, presioni mbi SHBA-në do të rritet ndjeshëm. Washingtoni mbetet kundërshtari më i fuqishëm i njohjes së njëanshme të shtetit palestinez, por izolimi diplomatik i mundshëm mund ta detyrojë administratën amerikane të rishqyrtojë qasjen e saj.