Më shumë se gjysmë milioni euro janë paguar nga buxheti i shtetit për deputetët e legjislaturës së nëntë, të cilët për tre muaj u mblodhën në 54 seanca të pasuksesshme për konstituimin e Kuvendit të Kosovës.
Sipas të dhënave zyrtare, vetëm për muajin qershor, për asistentët e deputetëve janë paguar rreth 77 mijë euro. Në total, për periudhën prill-qershor, pagesat për deputetët kanë arritur në mbi 530 mijë euro:
- Prill: 95,633.93 €
- Maj: 234,998.98 €
- Qershor: 199,907.67 €
Administrata e Kuvendit ka konfirmuar për Radio Kosovën se shpenzimet e korrikut dhe javës së parë të gushtit nuk janë përfshirë ende në këtë bilanc.
Ndërkohë, edhe pse Gjykata Kushtetuese ka vendosur masë ndalese deri më 8 gusht për çdo vendim dhe veprim të deputetëve, ata vazhdojnë të marrin pagat e plota, pa përfituar benefite shtesë. Asnjë deputet nuk ka hequr dorë nga pagesa.
Sipas Naim Jakajt nga Instituti i Kosovës për Drejtësi, pagesat janë të pajustifikuara moralisht:
“Në kuptimin etik, është e padrejtë që të marrësh pagë pa punuar.”
Sociologu Artan Muhaxheri e sheh këtë periudhë si tregues të qartë të mungesës së përgjegjësisë:
“U është treguar fytyra e vërtetë – politikanë të padijshëm, pa guxim dhe pa moral. Paguhen nga taksat e qytetarëve pa bërë asgjë për konstituimin e Kuvendit.”
Nga 120 deputetë, vetëm 87 kanë punësuar asistentë, të cilët për maj e qershor kanë marrë gjithsej mbi 136 mijë euro.
Ky rast reflekton një nga sfidat më të mëdha të sistemit politik në Kosovë: mungesën e mekanizmave efektivë për lidhjen e pagës me performancën e punës. Pagesa e deputetëve dhe asistentëve të tyre, edhe kur Kuvendi nuk arrin të kryejë funksionin bazë – konstituimin – dëmton besimin e qytetarëve te institucionet dhe e thellon perceptimin për privilegjet e pamerituara të politikës. Në aspektin ligjor, këto pagesa mund të jenë të rregullta, por në aspektin etik e moral, ato paraqesin një dështim të qartë në raport me detyrimin për t’i shërbyer interesit publik. Ky është një sinjal se reformat për përgjegjësinë dhe llogaridhënien e përfaqësuesve politikë nuk janë më çështje debati, por domosdoshmëri.