Një kontrast i dhimbshëm po ndodh para syve të shqiptarëve: heronjtë e Ushtrisë Çlirimtare të Kosovës, të cilët mbrojtën popullin e vet nga shfarosja dhe spastrimet etnike, po mbahen padrejtësisht në burg në Hagë, ndërsa Serbia pret me nderime kriminelët e saj të dënuar për vrasje masive të shqiptarëve.
Gjenerali serb Nebojsha Pavkoviq, i dënuar për deportime, vrasje dhe persekutime ndaj civilëve shqiptarë gjatë vitit 1999, u lirua për arsye shëndetësore dhe u shpall “hero i Serbisë”. Në vend që të përballej me turpin dhe përgjegjësinë për krimet, ai u prit me avion qeveritar, sikur të ishte shpëtimtar i kombit. Viktimat e tij, mijëra shqiptarë të pafajshëm të vrarë pa armë në dorë, nuk patën as shansin të shohin drejtësi.
Ndërkohë, ish-udhëheqës të UÇK-së, që nuk kryen asnjë krim, vazhdojnë të mbahen në qeli nga drejtësia ndërkombëtare. Këta burra, që sakrifikuan jetën për lirinë e popullit të vet, jo vetëm që po ndëshkohen pa prova të qarta, por edhe familjeve të tyre u është mohuar e drejta më elementare për t’i vizituar, madje edhe kur ndonjëri prej tyre ishte në prag të vdekjes. Ky trajtim i padrejtë është një plagë e hapur për Kosovën dhe shqiptarët kudo.
Është e papranueshme që, 25 vjet pas lirisë së fituar me gjak dhe sakrifica të panumërta, ndërkombëtarët vazhdojnë të mbyllin sytë ndaj Serbisë. Ata që kryen masakra në Kosovë lirohen dhe nderohen, ndërsa ata që mbrojtën popullin e vet mbahen si të ishin kriminelë. Ky standard i dyfishtë jo vetëm që dhunon drejtësinë, por edhe fyen dinjitetin e një kombi të tërë.
Historia e Kosovës është e shkruar me gjak, me dhimbje e me sakrifica të pafundme. Liria nuk erdhi si dhuratë, por u pagua me jetët e më të mirëve tanë. Prandaj, sot, kur shohim që bota mbyll sytë përballë Serbisë, e cila mohon krimet dhe shpall “heronj” ata që vranë fëmijë e gra shqiptare, është e qartë se padrejtësia ndërkombëtare ende po rëndon mbi supet e Kosovës.
Herojtë e Kosovës në Hagë nuk janë thjesht individë – ata janë simbol i një populli që zgjodhi lirinë mbi robërinë, të vërtetën mbi gënjeshtrën, dinjitetin mbi nënshtrimin. Dhe derisa kriminelët serbë të nderohen, Kosova dhe shqiptarët do të vazhdojnë të thërrasin me zë të lartë: drejtësia e vërtetë nuk ka ardhur ende.
Ky kontrast është tregues i një padrejtësie të rëndë ndërkombëtare. Pavkoviq, kriminel i dënuar për spastrim etnik dhe vrasje në Kosovë, sot trajtohet si hero në Beograd. Në të njëjtën kohë, udhëheqës të UÇK-së, të cilët u ngritën në mbrojtje të një populli që po zhdukej, po mbahen në Hagë nën akuza të kontestuara.
Kjo gjendje nxjerr në pah tre probleme kryesore:
- Standardet e dyfishta të drejtësisë ndërkombëtare, që lirojnë kriminelë serbë por mbajnë në qeli luftëtarët e lirisë.
- Mungesa e balancës në trajtimin e viktimave, pasi krimet ndaj shqiptarëve relativizohen, ndërsa UÇK-ja shihet si fajtore.
- Përgjegjësia e Serbisë, që në vend të kërkojë falje, vazhdon të ndërtojë narrativë nacionaliste duke mohuar krimet e vërtetuara.
Nëse ndërkombëtarët vazhdojnë këtë qasje, ata jo vetëm që shkelin mbi gjakun e viktimave, por edhe dëmtojnë seriozisht paqen e qëndrueshme në rajon. Serbia nuk mund të hyjë në të ardhmen evropiane duke lavdëruar kriminelët e saj, ndërsa Kosova nuk mund të mbahet peng nga gjykime të padrejta që cenojnë vetë të drejtën e saj për liri dhe dinjitet.